تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ يَکْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً «112»
و هر کس که خطا يا گناهى مرتکب شود، سپس آن را به بىگناهى نسبت دهد، به يقين بار تهمت و گناه آشکارى را بر دوش گرفته است.