ممکن است اين آيه، همانند آيه 105، مربوط به ماجراى تهمت سرقت به يک بىگناه و شهادت دادن جمعى به دروغ، بر سرقت باشد، که پيامبر طبق گواهى آنان، داورى کرد. و ممکن است مربوط به گروهى باشد که به ديدار پيامبر آمدند و گفتند: با دو شرط حاضريم با تو بيعت کنيم، يکى آنکه بتها را با دست خود نشکنيم و ديگر آنکه تا يک سال ديگر، بت «عُزّى» را پرستش کنيم. آيه نازل شد و اين خواسته را رد کرد.