1- مخالفت با رسول خدا و شکستن وحدت مسلمانان (که در آيه قبل آمده بود) نوعى شرک است. وَ مَنْ يُشاقِقِ ... يُشْرَکَ بِهِ
«1» تفسير أطيب البيان
جلد 2 - صفحه 164
2- شرک، بزرگ‌ترين گناه نابخشودنى است. «لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَکَ بِهِ»
3- انسان بايد در حالتى بين بيم و اميد نسبت به مغفرت الهى باشد. «لِمَنْ يَشاءُ»
4- شرک، مايه گمراهى و دورى از هرگونه کمال است. «ضَلالًا بَعِيداً»