تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّکُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً «119»
خداوند لعنتش کند وقتى که گفت: من حتماً از بندگان تو سهمى معيّن خواهم گرفت (و گروهى را منحرف خواهم کرد). و حتماً آنان را گمراه مى‌کنم و قطعاً به آرزوها سرگرمشان مى‌سازم و دستورشان مى‌دهم که گوش چهارپايان را بشکافند (تا علامت باشد که اين حيوان سهم بت‌هاست) و به آنان فرمان مى‌دهم که آفرينش خدا را دگرگون سازند. و هر کس به جاى خدا، شيطان را دوست و سرپرست خود بگيرد، بى‌گمان زيان کرده است، زيانى آشکار.