1- ايمان از عمل جدا نيست. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا»
2- اگر همهى اعمال صالح بود، کارساز خواهد گشت. کلمه «الصَّالِحاتِ» با الف و لام نشانه همه کارهاى نيک است.
3- تشويق در کنار تهديد، از شيوههاى تربيتى قرآن است. (آيهى قبل تهديد بود،
جلد 2 - صفحه 169
اينجا تشويق است). مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ ... سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ
4- لذّتهاى دنيا، نگرانى از دست دادن دارد، امّا نعمتهاى بهشت، جاودانه است. «خالِدِينَ فِيها»
5- با مقايسهى وعدههاى دروغ شيطان و وعدههاى راست خدا، به وعدهى الهى دل ببنديم. «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا»