تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) لَيْسَ بِأَمانِيِّکُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْکِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً (123) ترجمه‌ نيست بآرزوهاى شما و نه آرزوهاى اهل کتاب کسيکه بجا آورد بدى را جزا داده ميشود بآن و نمييابد براى خود جز خدا دوستى و نه ياورى.. تفسير قمى ره فرموده يعنى نيست آنچه آرزو مى‌کنيد شما و نه آنچه آرزو ميکنند اهل کتاب که عذاب نشويد بافعالتان خلاصه آنکه امر بدلخواه و تمنّاى شما نيست هر کس کار بد کند مجازات ميشود بآنکارى که کرده است زود يا دير در دنيا يا آخرت و در عيون نقل نموده که اسمعيل بحضرت صادق (ع) عرض کرد چگونه است حال گناه کار از ما و از غير ما حضرت در جواب اين آيه را تلاوت فرمود و عياشى از حضرت باقر (ع) جلد 2 صفحه 130 روايت نموده است که چون اين آيه نازل شد بعضى از اصحاب پيغمبر (ص) عرض کردند که آيه اشد از اين آيه نيست حضرت رسول (ص) در جواب فرمود آيا مبتلا نميشويد در انفس و اموال و اولاد خودتان به بلا عرض کردند بلى فرمود اين از چيزهائى است که خداوند بسبب آن حسنات در نامه اعمال شما مى‌نويسد و محو مى‌فرمايد سيئات را و در کافى از آنحضرت نقل نموده است که خداوند وقتى بخواهد بندئيرا اکرام نمايد که گناهى داشته باشد مبتلا مى‌فرمايد او را بمرض و اگر اين کار را نکند مبتلا ميفرمايد او را بفقر و اگر اين معامله را هم با او نفرمايد سکرات موت را بر او دشوار مينمايد تا کفاره گناه او شود و از بعضى روايات استفاده ميشود که هر مصيبتى کفاره گناهى است حتى خاريکه بپاى شخص فرو رود.