تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَسْتَفْتُونَکَ فِي النِّساءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيکُمْ فِيهِنَّ وَ ما يُتْلى عَلَيْکُمْ فِي الْکِتابِ فِي يَتامَى النِّساءِ اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ ما کُتِبَ لَهُنَّ وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْکِحُوهُنَّ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ کانَ بِهِ عَلِيماً «127»
ودرباره‌ى (ارث) زنان از تو فتوى مى‌خواهند، بگو: خدا درباره آنها به شما فتوى مى‌دهد، وآيه‌هاى قرآن که بر شما تلاوت مى‌شود، درباره زنان يتيم که حقّشان را نمى‌دهيد و مى‌خواهيد به ازدواجشان درآوريد و کودکانى که مستضعفند (به شما فتوى مى‌دهد) که با يتيمان به انصاف رفتار کنيد و هر کار نيکى انجام دهيد، خدا از آن آگاه است.