تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ إِيَّاکُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ إِنْ تَکْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ کانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً (131) ترجمه‌ و مر خدا راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و هر آينه بتحقيق وصيت کرديم آنانرا که داده شدند کتابرا پيش از شما و شما را که بپرهيزيد از خدا و اگر کافر شويد پس همانا مر خدا راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و باشد خداوند بى‌نياز ستوده.. تفسير ملکيت موجودات براى خداوند ملکيت حقه حقيقيه است و معنى آن در آيات سابقه مکرر بيان شده است و در اينجا اولا براى تسليت خاطر مرد و زن ذکر شده که تصور ننمايند که خداوند العياذ باللّه عاجز است از آنکه هر يک را بروزگارى خوشتر و آسايشى تمامتر از پيش برساند و ثانيا براى آنکه بدانند که کفران و عصيان بندگان ضررى بخدا نميرساند و پرهيزکارى و تقواى آنها بر نفع خودشان است و خداوند از آن منتفع نميشود و بى‌نياز از بندگان و عبادت آنها است و ذاتا ستوده است و احتياج بستايش کس ندارد و در مصباح الشريعه از حضرت صادق (ع) در ذيل اين آيه نقل نموده است که فرمود خداوند در اين آيه وصيت فرموده است اولين و آخرين را بوصيت جامعى که آن خصلت تقوى است که شامل هر عبادت و منتهاى هر سعادت است.