در آيه قبل خداوند وعده داد که در صورت جدائى زن و شوهر هر دو را از رحمت گسترده خود بىنياز مىکند.
تکرار جملهى «وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ» در اين آيات، براى دفع اين توهم است که کسى نپندارد خداوند نمىتواند همسران طلاق داده شده را کفايت کند، يا اينکه سفارش به تقوا به سود خداست، يا اينکه خدا مجبور است شما را نگهدارد. چون آنچه در آسمانها و زمين
جلد 2 - صفحه 180
است از آن اوست و اگر بخواهد شما را مىبرد و ديگران را جايگزين شما مىسازد.
على عليه السلام دربارهى رابطه انسان با خدا مىفرمايد: «غنياً عن طاعتهم لانّه لا تضرّه معصية مَن عصاء و لاتنفعه طاعة من اطاعه» «1» نه گناه کسانى که گناه مىکنند به او ضرر مىرساند نه عبادت عبادت کنندگان براى او سودى دارد.