تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا کُفْراً لَمْ يَکُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلاً (137) ترجمه‌ همانا آنانکه ايمان آوردند پس کافر شدند پس ايمان آوردند پس کافر شدند پس افزودند کفر را نباشد خدا که بيامرزد آنها را و نه آنکه هدايت نمايد آنها را براهى.. تفسير قمى ره فرموده نازل شده است در باره کسانيکه ايمان آوردند بحسب ظاهر به پيغمبر (ص) با آنکه قلبا ايمان نداشتند پس از آن معاهده نمودند که نگذارند امر خلافت براى اهل بيت آنحضرت مستقر شود و چون پيغمبر (ص) از طرف خداوند مأمور به نصب امير المؤمنين (ع) بخلافت شد و از آنها براى آنحضرت بولايت عهد بيعت گرفت ناچار بيعت کردند ظاهرا ولى قلبا تصديق نداشتند و چون پيغمبر (ص) از دنيا رحلت فرمود مرتد شدند و کفر خود را ظاهر نمودند و روز بروز بر کفر خود و عناد با اهل بيت افزودند و قريب به اين مضمون را عياشى از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام در دو روايت نقل نموده با تصريح باسم بعضى از منافقين و اشاره ببعض ديگر که مراد از آنها در نزد جلد 2 صفحه 139 شيعه واضح است و معلوم است که آنها چون ديده حق بين نداشتند ممکن نبود راه بهشت بآنها ارائه داده شود و قابل آمرزش نبودند هر که را روى به بهبود نبود* ديدن روى نبى سود نبود.