تفسیر نور (محسن قرائتی)
«83» وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ ذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساکِينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْکُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ
جلد 1 - صفحه 149
و (بياد آريد) زمانى که از بنى‌اسرائيل پيمان گرفتيم، جز خداوند يگانه را پرستش نکنيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و بينوايان، احسان کنيد و با مردم، به زبان خوش سخن بگوييد و نماز را برپاى داريد و زکات بدهيد. امّا شما (با اينکه پيمان بسته بوديد،) جز عدّه‌ى کمى، سرپيچى کرديد و روى گردان شديد.