1- آشنايى با تاريخ انبيا از جايگاه ويژه برخوردار است، از اين رو خداوند هم به آن پرداخته است. «رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْکَ»
2- تعداد انبيا بيش از آن است که در قرآن آمده است. «وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ»
جلد 2 - صفحه 213
3- نه عمر انسان براى شنيدن همهى تاريخ کافى است و نه نيازى به شنيدن همهى تاريخ است. بايد به مقدار عبرت شنيد. «رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ»
4- گاهى نقل يک حادثه، بارها در قرآن تکرار مىشود و از برخى حوادث، اصلًا ذکرى به ميان نمىآيد، اين نشان مىدهد که قرآن، کتاب هدايت و تربيت است، نه داستان سرايى. «لَمْ نَقْصُصْهُمْ»