تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَنْ يَسْتَنْکِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَکُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ مَنْ يَسْتَنْکِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَکْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً «172»
و هرگز مسيح از اينکه بنده خدا باشد استنکاف ندارد و فرشتگان مقرّب نيز (سرپيچى ندارند) و هر کس از بندگى خداوند سرپيچى کند و تکبّر ورزد، پس (بداند که) بزودى همه را به نزد خود محشور مىکند.
جلد 2 - صفحه 220