پیام‌های تفسیر نور

1- پاداش‌هاى الهى، فضل ورحمت اوست، نه استحقاق ما. «فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ» (همين که اين رحمت و فضل خود را در آيات ديگر اجر و پاداش کار ما جلد 2 - صفحه 223 دانسته، خود لطفى ديگر است وگرنه مزد چند دقيقه کار ناقص، اين همه بهشت و قصر و رحمت نيست.) 2- گرچه خدا هر که را بخواهد هدايت مى‌کند، «يَهْدِي مَنْ يَشاءُ» «1» ولى زمينه و وسيله هدايت را خودمان با ايمان واعتصام بايد فراهم سازيم. «يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ» 3- نياز به هدايت الهى، حتّى پس از ايمان و اعتصام هم باقى است و يک لحظه از هدايت او بى نياز نيستيم. «يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ» 4- راه مستقيم، راهى است که انسان را به خدا برساند. «يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقِيماً»