پیام‌های تفسیر نور

1- قرآن، کشتنِ ديگران را، به کشتن نفسِ خود تعبير کرده است تا بگويد ديگرکشى، خودکشى است و افراد يک جامعه همچون اعضاى يک پيکرند. «تَقْتُلُونَ أَنْفُسَکُمْ» 2- يارى رسانى وهمکارى در گناه وتجاوز، ممنوع است. «1» «تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ» «1». در احاديث آمده است: اگر کسى ستمگر را در ظلم و ستم راهنمايى و کمک کند، در دوزخ‌قرين «هامان» وزير فرعون خواهد بود. و حتّى آماده کردن دوات و قلم براى ستمگر، جايز نيست. امام کاظم عليه السلام خطاب به يکى از مسلمانان بزرگوار فرمود: کرايه دادن شتر به دستگاه هارون الرشيد هر چند براى سفر حج باشد، جايز نيست. تفسير اطيب‌البيان. جلد 1 - صفحه 154 3- علامت ايمان، عمل است و اگر کسى به دستورات دين عمل نکند، گويا ايمان ندارد. «أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ» قرآن، به جاى انتقاد از اينکه چرا بعضى دستورات را عمل مى‌کنيد و بعضى را رها مى‌کنيد، فرموده است: چرا به بعضى ايمان مى‌آوريد و به بعضى کفر مى‌ورزيد. 4- نشانه‌ى ايمان واقعى، عمل به دستوراتى است که برخلاف سليقه‌هاى شخصى انسان باشد وگرنه انجام دستوراتِ مطابق ميل انسان، نشانى از ميزان ايمان واقعى ندارد. «تَقْتُلُونَ، تُفادُوهُمْ» (در کشتن يکديگر به تورات کارى نداريد، ولى در آزاد سازى اسيران اهل ايمان مى‌شويد!) 5- کفر به بعضى از آيات، در واقع کفر به تمام احکام است. و به همين جهت جزاى کسانى که به قسمتى از آيات عمل نکنند، خوارى دنيا و عذاب قيامت خواهد بود. «خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ... يُرَدُّونَ إِلى‌ أَشَدِّ الْعَذابِ»