1- ادّعا بسيار است، امّا عمل اندک. قالُوا إِنَّا نَصارى ... فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا ...
2- هرکس ادّعايى دارد بايد مسئوليّتى را بپذيرد. «قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ»
3- نتيجهى فراموشى تذکّرات الهى و بشارات عَهدَين، تفرقه و عداوت است.
فَنَسُوا ... فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ
4- از پيامدهاى تلخ پيمان شکنى ديگران و کافر شدن آنان عبرت بگيريم. (از نصارا پيمان گرفتيم، چون فراموش کردند گرفتار بدبختى شدند). أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا ... فَأَغْرَيْنا
5- تفرقه و دشمنى، از عذابهاى الهى است. فَنَسُوا ... فَأَغْرَيْنا
6- همهى کارها زير نظر خداوند است و پاداش و کيفر خواهد داشت. «يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما کانُوا يَصْنَعُونَ»