هدايت داراى مراتبى است: يک مرحله، هدايت عمومى براى همه‌ى انسان‌هاست، خواه پيروى کنند يا نکنند ونوع ديگر مخصوص کسانى است که هدايت عمومى را پذيرفته باشند.
«1». تفسير الميزان.
جلد 2 - صفحه 260
اين آيه نوع دوم را بيان مى‌کند.
سلام، يکى از نام‌هاى خداست، السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ ... «1» و يکى از نام‌هاى بهشت هم «دارُ السَّلامِ» «2» است. پس راه‌هاى سلام، يعنى راه خدا و بهشت که رسيدن به آن دو از «سُبل السلام» و صراط مستقيم مى‌گذرد. «سُبُلَ السَّلامِ»، شامل راه‌هاى سلامت فرد وجامعه، خانواده ونسل، فکر، روح و ناموس و ... مى‌شود.
مصداق روشن پيروان رضوان خدا در «مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ»، پويندگان خط «غدير خم» اند، چون آيه‌ى «رَضِيتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِيناً» بعد از نصب علىّ‌بن ابى‌طالب عليهما السلام به مقام جانشينى پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نازل شد. «3»