تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَقَدْ کَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَنْ يَمْلِکُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِکَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «17»
آنان که گفتند: خدا، همان مسيح پسر مريم است، قطعاً کافر شدند. (اى پيامبر! به آنان) بگو: اگر خداوند اراده کند که مسيح پسر مريم و مادرش و هرکس که در زمين است، همگى را هلاک کند، چه کسى در برابر (قهر) او از خود چيزى دارد؟ حکومت آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است از آن خداست، هر چه را بخواهد مىآفريند و خداوند بر هر چيز تواناست.
جلد 2 - صفحه 262