هنگامى که رسول خدا صلى الله عليه و آله جمعى از يهوديان را به اسلام دعوت کرد، گفتند: ما فرزندان و دوستان خداييم. «1»
يهود و نصارا خود را پسران واقعى خدا نمىدانستند، بلکه نوعى فرزند خواندگى تشريفاتى براى خود تصوّر مىکردند.
قتل انبيا، کتمان بشارتها به آمدن پيامبر اسلام، پيمان شکنى، تحريف کتب آسمانى، گوسالهپرستى، بهانهجويى، شکمپرستى، نمونههايى از جنايات بنىاسرائيل است و کنده شدن کوه از جاى خود، چهل سال آوارگى، مسخ و ذلّت، نمونههايى از کيفر الهى نسبت به آنان است. «يُعَذِّبُکُمْ بِذُنُوبِکُمْ»
«1». ادّعاى فرزند خدا و دوست خدا بودن، در انجيل يوحنّا، باب 8، جمله 41 نيز آمده است. تفسير نمونه.
جلد 2 - صفحه 264