ياد نعمتها، عامل عشق به خدا، شکر نعمتهاى او و تعبّد و تسليم در برابر دستورات اوست. «اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْکُمْ»
«ملک» در لغت هم به معناى حاکم و زمامدار و هم به معناى صاحب و مالک آمده است و
جلد 2 - صفحه 266
در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است: هر کس از بنىاسرائيل که داراى همسر، خدمتکار و مَرکب بود به او ملک مىگفتند. «1» ضمناً اگر ملوک به معناى سلاطين باشد، همهى مردم نمىتوانند پادشاه باشند. بنابراين ملک، به معناى صاحب اختيار است.
نعمتهايى چون: عبور از رود نيل، نزول منّ و سلوى و جوشيدن دوازده چشمهى آب از نعمتهاى ويژهى بنىاسرائيل بود که اين آيه با جملهى «آتاکُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً» به آن اشاره مىکند.