تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قالُوا يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ «22»
ترجمه
گفتند دو مرد از آنانکه ميترسيدند که انعام فرمود خدا بر آندو داخل شويد بر آنها از در بلد پس چون داخل شديد از آن در پس همانا شما غلبه کنندگانيد.
تفسير
عياشى ره از حضرت باقر (ع) روايت نموده است که آن دو نفر يوشع بن نون و کالب بن يوفنّا پسران عمّ حضرت موسى بودند و آن دو از اهل تقوى و خدا ترس بودند که خداوند نعمت ايمان و ثبات قدم را بآن دو کرامت فرموده بود گفتند ناگهان از در بلد درآييد و راه را بر آنها بگيريد و نگذاريد بيرون روند و چون چنين کنيد آنها نميتوانند وسائل دفاع براى خود تهيه نمايند و در تنگناى فرصت شما گرفتار ميشوند و قدرت بر حمله نمودن پيدا نمى‌کنند آنها اگر چه اجسادشان قوى است ولى قلوبشان ضعيف است ناچار شما غالب خواهيد شد ..