تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّکَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ «27» (اى پيامبر!) داستان دو پسر آدم را به حقّ بر مردم بازخوان، آنگاه که (هر يک از آن دو) قربانى پيش آوردند، پس از يکى (هابيل) پذيرفته شد و از ديگرى (قابيل) قبول نگشت. (قابيل) گفت: حتماً تو را خواهم کشت، (هابيل) گفت: خداوند، تنها از متّقين قبول مى‌کند.