امام باقر عليه السلام به دنبال تلاوت آيه «فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ» فرمود: ابليس به قابيل گفت: قربانى تو قبول نشد و قربانى برادرت هابيل قبول شد، اگر او زنده بماند در طول تاريخ نسل او بر نسل تو افتخار خواهند کرد که قربانى پدر ما پذيرفته شد واز پدر شما پذيرفته نشده است، بنابراين بهتر آن است که او را به قتل برسانى تا نسل تو ذلّت نکشد. «1»
«1». کافى، ج 8، ص 113.
جلد 2 - صفحه 278
امام باقر عليه السلام فرمود: من قتل مؤمناً متعمّداً أثبت اللّه على قاتله جميع الذّنوب وبرء المقتول منها، و ذلک قوله تعالى: إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ ... هر که عمداً مؤمنى را بکشد، خداوند همه گناهان را به حساب قاتل ثبت مىکند و مقتول را از گناهان پاک مىکند. «1»
معناى آيه، سکوت در مقابل ظالم به اميد بخشش گناهان نيست.
در حديثى از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم: «محلّ حادثه، کوه قاسِيون در دمشق است». «2»
امام سجاد عليه السلام فرمودند: «نحوهى کشتن را ابليس به قابيل ياد داد». «3»