1- تعليم و تربيت، تعطيل بردار نيست. «قَفَّيْنا» فرستادن پيامبران يکى پس از ديگرى، نشانهى جريان هدايت در طول تاريخ است.
2- فرشتگان، به اولياى خدا يارى مىرسانند. «أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ»
3- انبيا بايد به سراغ مردم بروند. «جاءَکُمُ الرَّسُولُ»
4- هدايت، با هوا و هوس سازگار نيست. «لا تَهْوى أَنْفُسُکُمُ»
5- کسىکه تسليم حقّ نباشد، مستکبر است. «لا تَهْوى أَنْفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ»
6- هوا پرستى، انسان را تا پيامبرکشى پيش مىبرد. «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ»
7- انبيا براى تحقّق اهداف خويش، تا پاى جان مقاومت مىکردند. «فَرِيقاً تَقْتُلُونَ»