بعضى از يهود که زناى محصنه کرده بودند، به اميد نجات از کيفر سنگسار که در دين يهود نيز آمده است، «1» براى داورى نزد پيامبر آمدند، غافل از آنکه حکم اسلام هم سنگسارکردن زناکار است، چون ديدند حکم اسلام نيز همان است، حاضر به پذيرش حکم پيامبر نشدند.
«سحت» طبق روايات، رشوه و هدايايى است که براى انجام کارى داده شود. «2» سُحت در لغت، کار حرامى است که مايهى ننگ صاحبش شود. «3»
«سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ» يا به معناى آن است که سخنان را با دقّت مىشنوند ونيّت دروغ بستن و تحريفِ آن را دارند و يا به معناى آن است که عوام يهود با علم به دروغگويى و
«1». در تورات، سِفر تثنيه، فصل 23، حکم زنا بيان شده است.
«2». وسائل، ج 17، ص 95.
«3». مفردات راغب.
جلد 2 - صفحه 297
تحريفگرى علماى خود، باز هم سخن آنان را گوش مىدهند و مىپذيرند.
آيه خطاب به پيامبر مىفرمايد: گرچه علماى يهود در انديشه آسيبرسانى به تو هستند و تو براى مکتب و جامعه اسلامى دغدغه دارى؛ ولى خداوند نويد مىدهد که اگر مصلحت را در اعراض دانستى دغدغهاى نداشته باش. «وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوکَ شَيْئاً»