تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْکُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ کِتابِ اللَّهِ وَ کانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا وَ مَنْ لَمْ يَحْکُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْکافِرُونَ «44»
همانا ماتورات را نازل کرديم (که) در آن هدايت و نور است. پيامبران الهى که تسليم فرمان خدا بودند، بر طبق آن براى يهود حکم مىکردند و (همچنين) مربّيان الهى و دانشمندان، بر طبق اين کتاب آسمانى که حفاظت آن به آنان سپرده شده بود و بر آن گواه بودند، داورى مىکردند، پس (اى علما!) از مردم نترسيد (و احکام خدارا بيان کنيد) و از (مخالفت با) من بترسيد و آيات مرا به بهاى اندک نفروشيد.
و کسانى که طبق آنچه خداوند نازل کرده حکم نکنند، پس آنان همان کافرانند.