پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند از بندگان مؤمنش، انتظارات خاصّى دارد. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا ... 2- تبرّى از دشمن، از شرايط ايمان است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا ... 3- اسلام، دين سياست است و تنها به احکام فردى نمى‌پردازد. «لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ جلد 2 - صفحه 312 النَّصارى‌ أَوْلِياءَ» 4- وقتى يارى گرفتن از کفّار مورد نهى قرآن است، قطعاً در روابط و سياست خارجى، پذيرش ولايت وسلطه‌ى اهل کتاب وکفّار ممنوع است. «لا تَتَّخِذُوا» 5- ولايت کفّار و دشمنان را نپذيريم، چون آنان تنها به فکر هم مسلکان خويشند. «بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ» 6- با وجود اختلافات شديد ميان يهود و نصارا، پيوندشان به خاطر نابودى اسلام است. «بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ» 7- کفّار تنها نسبت به تعهّدات ميان خودشان وفادارند، ولى نسبت به تعهّدات با مسلمانان پايبند نيستند. لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‌ أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ ... 8- دولت‌هاى اسلامى که ولايت و سلطه کفّار را پذيرفته‌اند، از کفّار محسوب مى‌شوند. «فَإِنَّهُ مِنْهُمْ» (دوستى با هر فرد و گروهى، انسان را جزو آنان مى‌سازد.) 9- نه کفّار را «ولىّ» خود گردانيد و نه با آنان که ولايت کفّار را پذيرفته‌اند، رابطه ولايت داشته باشيد. «فَإِنَّهُ مِنْهُمْ» 10- نتيجه‌ى پذيرش ولايت کفّار، قطع ولايت خداست. «فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» 11- تکيه بر کفّار، ظلم است. «لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 313