تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ حَسِبُوا أَلَّا تَکُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا کَثِيرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ «71»
(يهوديان چون خود را برتر از مردم و اولياى خدا مى‌پنداشتند) گمان کردند کيفر و آزمايشى (برايشان) نخواهد بود، پس (از ديدن حقايق) کور و (از شنيدن حقايق) کر شدند. سپس خداوند (لطف خويش را بر آنان باز گرداند و) توبه‌شان را پذيرفت. دگر بار بسيارى از آنان (از ديدن و شنيدن آيات الهى) کور و کر شدند و خداوند به آنچه مى‌کنند، بيناست.