نکته‌های تفسیر نور

روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله از قيامت و صحنه‌هاى محشر سخن مى‌گفت. مردم چنان منقلب شده، گريستند که بعضى تصميم گرفتند ديگر غذاى خوب نخورند و آسايش را بر خود حرام سازند، روزه بگيرند، همسران خود را ترک کنند، شبها کمتر بخوابند و بر اين تصميم، سوگند «1». يس، 22. جلد 2 - صفحه 360 خوردند. پيامبر صلى الله عليه و آله که مطلع شد، مردم را در مسجد جمع کرد و فرمود: من غذا مى‌خورم، شبها مى‌خوابم و همسرانم را رها نمى‌کنم. دين ما آيين انزوا و رهبانيّت نيست، رهبانيّت امّت من جهاد است، هر کس بر خلاف روش من برود مسلمان نيست. «1» برخى گفتند: نسبت به سوگندهايى که خورديم چه کنيم؟ آيات بعدى نازل شد. حرام دانستن حلال‌ها يا همراه با اعتقاد به حرمت است که بدعت وحرام مى‌باشد و يا بدون عقيده به حرمت است که تنها خود بهره نمى‌گيرد که باز هم مورد نهى است. مسلمان، تسليم فرمان الهى است، نه حلال‌ها را از پيش خود حرام مى‌سازد، نه نسبت به حرام‌ها چنين است.