1- اهل ايمان بايد از چيزهاى پاکيزه و طيّبات استفاده کنند. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» به جاى «يا أَيُّهَا النَّاسُ»*
2- ايمان، با تغيير و دست بردن در احکام الهى سازگار نيست. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا ...
3- اسلام، آيين فطرت است و فطرت کشى ممنوع است. «لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ» (کلمهى «طيب» در جايى بکار مىرود که مطابق طبع و فطرت انسان باشد)
4- خوردنىها، پوشيدنىها و لذايذ حلال، براى انسان آفريده شده است. «لَکُمْ»
5- ايمان، با افراط وتفريط سازگار نيست. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ... لا تَعْتَدُوا ...
6- در مکتب اسلام، انزوا، رهبانيّت، افراط و تفريط ممنوع است. لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ... وَ لا تَعْتَدُوا
7- محرومکردن خود از طيّبات، يک تعدّى و تجاوز است. «لا تَعْتَدُوا»
8- در بهرهگيرى از حلالها، اسراف و زياده روى نکنيم. «لا تَعْتَدُوا»
«1». وسائل، ج 20، ص 21.
جلد 2 - صفحه 361
9- افراط و تفريط، سبب محروم شدن از محبّت خداست. «إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ»