تفسیر نور (محسن قرائتی)
لا يُؤاخِذُکُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِکُمْ وَ لکِنْ يُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ذلِکَ کَفَّارَةُ أَيْمانِکُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَ احْفَظُوا أَيْمانَکُمْ کَذلِکَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آياتِهِ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ «89»
خداوند، شمارا به خاطر سوگندهاى لغو وبيهوده بازخواست نمى‌کند، ليکن براى شکستن سوگندهايى که (از روى اراده) بسته‌ايد، مؤاخذه مى‌کند، پس کفاره آن (شکستن سوگند) طعام دادن به ده بينواست، از نوع متوسط آنچه به خانواده‌ى خود مى‌خورانيد، يا پوشاندن ده فقير است، يا آزاد کردن برده‌اى. پس کسى که (غذا و لباس براى ده فقير نداشت و برده‌اى) نيافت، سه روز روزه بگيرد. اين کفاره‌ى سوگندهاى شماست، هرگاه که سوگند خورديد، (و آن را شکستيد) و سوگندهايتان را مراقبت کنيد، اين گونه خداوند آيات خود را براى شما بيان مى‌کند، تا او را شکر کنيد.