1- هر کس که عامل کينه و عداوت در ميان مردم شود، مانند شيطان است. إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ ...
2- تحريکات شيطان دائمى است. «إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ»
3- جامعهاى که در آن عداوت باشد، شيطانى است. إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَکُمُ الْعَداوَةَ ...
4- از الفت و وحدت پاسدارى کنيم و با هر آن چه آنها را از بين مىبرد، مبارزه کنيم. «إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَکُمُ الْعَداوَةَ»
جلد 2 - صفحه 368
5- الفت و مهربانى بين اهل ايمان، مورد عنايت خاص خداوند است. «إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَکُمُ الْعَداوَةَ»
6- قمار و شراب، ابزار کار شيطان براى ايجاد کينه و دشمنى است. إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ ... فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ
7- نماز برترين سمبل ياد خداست. (با اينکه نماز ذکر خداست، نام آن جداگانه آمده است) «عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ»
8- بيان فلسفهى احکام، يکى از عوامل تأثير کلام در ديگران است. الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ ... فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ
9- با تمام عواملى که باعث ايجاد کينه و دشمنى مىشود، بايد مبارزه کرد. يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَکُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ ... فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ
10- در صدر اسلام برخى از مسلمانان، على رغم تحريم شراب و قمار، باز بدان مشغول بودند، مورد توبيخ خداوند قرار گرفتند. «فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ»