تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْکُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْکُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ هَدْياً بالِغَ الْکَعْبَةِ أَوْ کَفَّارَةٌ طَعامُ مَساکِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِکَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ «95» جلد 2 - صفحه 373 اى کسانى که ايمان آورده‌ايد! در حال احرام، شکار را نکشيد، و هر کس از شما به عمد، شکارى را بکشد، کيفر و کفّاره‌اش کشتن نظير آن حيوان از چهارپايان است که (به اين نظير بودن) دو شاهد عادل از ميان خودتان حکم کنند. (اين حيوان قربانى) هديه‌اى است که به کعبه برسد (وآنجا ذبح شود) يا (به جاى قربانى) براى جبران آن (به شصت) فقير طعام بدهد يا برابر آن روزه بگيرد. (اين کفّاره‌هاى سه‌گانه) براى آن است که جزاى کار خود را بچشد. خداوند از گذشته‌ى شما (که قانون کفّاره نيامده بود) گذشت و هر کس اين کار را تکرار کند، خداوند از او انتقام مى‌گيرد، و خداوند، شکست‌ناپذير و انتقام گيرنده است.