تفسیر نور (محسن قرائتی)
«93» وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُکُمْ بِهِ إِيمانُکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
و (ياد کنيد) آنگاه که از شما پيمان گرفتيم و کوه طور را بر فراز شما بالا برديم (وگفتيم:) دستوراتى که به شما دادهايم، محکم بگيريد و گوش دهيد (و عمل کنيد. امّا آنان) گفتند: شنيديم و نافرمانى کرديم، و به سبب کفرشان به (پرستش) گوساله دلباختند. بگو اگر ادّعاى ايمان داريد، (بدانيد که) ايمانتان شما را به بد چيزى فرمان مىدهد.
جلد 1 - صفحه 161