تفسیر نور (محسن قرائتی)
ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ وَ لکِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ «103»
خداوند، دربارهى هيچ بحيره (حيوان گوش شکافته) و هيچ سائبه (حيوانى که به خاطر زاد و ولد زياد او را آزاد کردهاند) و هيچ وصيله (حيوان نرى که متّصل به ماده، دو قلو به دنيا آمده باشد) و هيچ حام (شتر نرى که ده بار براى جفت گيرى از آن استفاده شده باشد) حکمى نکرده است (و شما را از استفادهى گوشت و بارکشى آن منع نفرموده و اين ممنوعيّتها خرافات زمان جاهلى است)، ولى کافران بر خدا دروغ مىبندند و بيشتر آنان اهل تعقّل نيستند.