تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْکُرْ نِعْمَتِي عَلَيْکَ وَ عَلى‌ والِدَتِکَ إِذْ أَيَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ کَهْلًا وَ إِذْ عَلَّمْتُکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ کَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَکُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْنِي وَ إِذْ کَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْکَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ «110» زمانى که خداوند فرمود: اى عيسى پسر مريم! نعمتم را بر تو و بر مادرت ياد کن. آنگاه که تورا با «روح‌القدس» (جبرئيل) تأييد کردم. در گهواره (به اعجاز) و در بزرگسالى (به وحى) با مردم سخن گفتى و آنگاه که کتاب و حکمت و تورات و انجيل به تو آموختم، و (فراموش مکن زمانى را که) به اذن من از گِل (چيزى) به صورت پرنده ساختى و در آن دميدى، پس با اذن من پرنده‌اى شد، و با اذن من کور مادرزاد و پيسى گرفته را شفا مى‌دادى، و آنگاه که به اذن من، مردگان را (زنده) از گور بيرون مى‌آوردى، و (به ياد آور) زمانى که (دست ظلم) بنى‌اسرائيل را از تو کوتاه کردم، آنگاه که تو دلايل روشن برايشان آوردى، پس کافران از ايشان (درباره‌ى معجزات تو) گفتند: اين، چيزى جز سحر آشکار نيست.