در آيهى 109 همين سوره خوانديم که خداوند پيامبران را در قيامت جمع کرده، از آنان مىپرسد: از مردم چه پاسخى شنيديد؟ اين آيه، گفتگوى خدا و حضرت عيسى را در آن روز بيان مىکند.
گرچه مسيحيان، امروز مريم را خدا نمىدانند؛ ولى چون گروهى از آنان در آن زمان عقيده
جلد 2 - صفحه 400
به خدا بودن مريم داشتند و يا به خاطر آنکه عبادت در برابر مجسّمهى او به منزلهى معبود قرار دادن اوست، تعبير به «اله» شده است. «اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ»
«دُونِ اللَّهِ»، نشانهى شرک است، نه نفى خدا، يعنى علاوه بر خدا، عيسى و مريم را معبود دانستن شرک است. البتّه تثليث فعلى مسيحيان، اب و ابن و روحالقدس است.
امام رضا عليه السلام فرمود: «دربارهى من دو گروه هلاک مىشوند و من تقصيرى ندارم: يکى علاقمندان افراطى، ديگرى کينه توزان بىجهت». «1»
تسبيح حضرت مسيح، خود نشانهى ديگرى است که خداوند منزّه از هرگونه شريکى است.
در آيات ديگر آمده است: «وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ» «2»، «وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ سُبْحانَهُ» «3» که خدا را از داشتن هر گونه فرزند، چه دختر چه پسر، منزّه مىشمارد.