تفسیر نور (محسن قرائتی)
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ «1»
ستايش مخصوص خداوندى است که آسمانها و زمين را آفريد و تاريکىها و روشنى را قرار داد، امّا کافران (ديگران را) با پروردگارشان برابر و همتا مىگيرند.