1- ياد مشکلات ديگران، صبر انسان را زياد مىکند و مبلغ دين نبايد از استهزاى مخالفان دلتنگ شود. «لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
2- استهزا، يکى از جنگهاى روانى دشمن و براى تضعيف روحيهى رهبران است که بايد در برابر آن مقاومت کرد. «اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
3- مسخره کنندگان، عاقبت ذليل مىشوند و استهزا، دامن خودشان را مىگيرد.
«فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا»
4- استهزاى دين، يکى از گناهان کبيره است که وعدهى عذاب بر آن داده شده است. فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا ...
5- خداوند حامى انبياست واستهزا کنندگان را هلاک مىکند. فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا ...
جلد 2 - صفحه 419
6- استهزا شيوه دائمى کفّار است. «کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»