1- يکى از شيوه‌هاى تبليغى که پيامبر مأمور به آن است، طرح سؤال و جواب است. قُلْ لِمَنْ ... قُلْ لِلَّهِ
2- هستى بر اساس رحمت است و رحمت الهى بر همه چيز و همه جا گسترده است. «کَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ»
3- همان گونه که آفريده‌هاى خدا در دنيا (مثل: باد، باران، روز و شب، گياهان ...)
رحمت است، معاد هم رحمت است. «لَيَجْمَعَنَّکُمْ»
«1». تفسير فى‌ظلال‌القرآن.
«2». اعراف، 156.
«3». شورى، 28.
«4». قصص، 73.
«5». انبيا، 107.
«6». جاثيه، 20.
«7». هود، 17.
«8». اعراف، 72.
«9». روم، 21.
«10». روم، 50.
«11». زمر، 53.
جلد 2 - صفحه 422
4- گرچه رحمت الهى گسترده و لازم است، ليکن گروهى خود را محروم مى‌کنند. «خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ»