تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِينَ «14»
بگو: آيا غير از خدا را سرپرست خود بگيرم در حالى که او آفريدگار آسمانها و زمين است او همه را طعام مىدهد، ولى کسى به او طعام نمىدهد. بگو: همانا من مأمورم که اوّلين کسى باشم که تسليم فرمان اوست. و (به من گفته شده که) هرگز از مشرکان مباش.