1- سرچشمهى همهى امور يکى است، نه آنکه خيرات از منبعى و شرور از منبع ديگر سرچشمه گيرد. وَ إِنْ يَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ ... وَ إِنْ يَمْسَسْکَ بِخَيْرٍ
2- بايد همهى اميدها به خدا و همهى خوفها از او باشد. «فَلا کاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ»
3- قوانين الهى استثنا بردار نيست، پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نيز در مواجهه با حوادث تلخ و شيرين، بايد متوجّه خدا باشد. وَ إِنْ يَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ ... وَ إِنْ يَمْسَسْکَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 426