نکته‌های تفسیر نور

بازخواست ذلّت‌بار مشرکان در قيامت، نشانه‌ى محروميّت آنان از رستگارى است، همان محروميّتى که در آيه‌ى قبل به آن اشاره شده است. جلد 2 - صفحه 431 گرچه آيه، به شرک نظر دارد، ولى آنان هم که رهبرى غير اولياى خدا را بپذيرند و با اولياى معصوم الهى به مخالفت و جنگ برخيزند، به نوعى مشرکند. در زيارت جامعه‌ى کبيره مى‌خوانيم: «و مَن حاربکم مشرک» «1» و در حديث آمده است: «الرّاد علينا کالرّاد على اللّه و هو على حدّ الشرک باللّه» «2» کسى‌که کلام و راه ما را رد کند، همچون کسى است که کلام خدا را نپذيرد و چنين شخصى به منزله‌ى مشرک است.