تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْکَ وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ يَرَوْا کُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها حَتَّى إِذا جاؤُکَ يُجادِلُونَکَ يَقُولُ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ «25»
«1». مجادله، 18.
«2». تفسير کنزالدّقائق.
«3». تفسير عيّاشى.
جلد 2 - صفحه 433
بعضى از آنها کسانى هستند که (به ظاهر) به سخن تو گوش مىدهند، ولى ما بر دلهايشان پردههايى قرار دادهايم تا آن را نفهمند و در گوشهايشان (نسبت به شنيدن حقّ) سنگينى قرار داديم و آنان به قدرى لجوجند که اگر هر آيه و معجزهاى را ببينند، باز هم به آن ايمان نمىآورند تا آنجا که چون نزد تو آيند با تو جدال مىکنند و کسانى که کافر شدند مىگويند: اين نيست جز افسانههاى پيشينيان.