1- پيامبران و رهبران الهى بايد از روحيات کفّار و مخالفان و ترفندهاى آنان آگاه باشند. «وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ»
2- از همهى کفّار مأيوس نباشيد، بعضى از آنان لجوجند. «وَ مِنْهُمْ»
«1». صف، 5.
جلد 2 - صفحه 434
3- شنيدن صوت قرآن، آنگاه ارزش دارد که در دل اثر کند. «أَکِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ»
4- کفّار بر انکار خود اصرار دارند و پرده افکنى خداوند بر دل کفار، به خاطر همين عناد و اصرار خود آنان است. «إِنْ يَرَوْا کُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا»
5- لجاجت، درد بى درمان است و مثل آينهى موج دار، بهترين صورتها را هم زشت نشان مىدهد. «إِنْ يَرَوْا کُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا»
6- اگر کسى به قصد جدال و با سوء ظن و روح منفى و موضعگيرى قبلى، حتّى با پيامبر هم ملاقات کند، بهرهاى نخواهد برد. جاؤُکَ يُجادِلُونَکَ ...
7- کفّار هيچ راه صحيح و منطقى براى مقابله با پيامبر اسلام نداشتند. (پناه به جدال و تهمت نشانه عجز آنان از منطق است) يُجادِلُونَکَ ...