1- در قيامت، همهى اسرار و رازها کشف و نهان و درون انسانها آشکار مىشود. «بَلْ بَدا لَهُمْ ما کانُوا يُخْفُونَ»
2- برگشتن از آخرت به دنيا، محال است. «وَ لَوْ رُدُّوا»
3- بعضى هرگز اميدى به خوب شدن و اصلاحشان نيست و با فرصت دادن (که خودشان خواستار آنند) باز هم همانند که بودند. «لَوْ رُدُّوا لَعادُوا»
(آرى؛ انسان بارها در دنيا به هنگام برخورد با شدايد و تلخىها، تصميمهايى مىگيرد، ولى چون به آسايش رسيد، همه چيز را فراموش مىکند).
«1». جاثيه، 33.
«2». زمر، 48.
جلد 2 - صفحه 438
4- وقتى دروغگويى خصلت انسان شد، در قيامت هم دروغ مىگويد. «وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ» چنانکه در آيه 23 خوانديم که مشرکان در قيامت به دروغ قسم مىخورند و مىگويند: «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِينَ»