تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلى رَبِّهِمْ قالَ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (30)
پس از حال قيامت ايشان، اخبار فرمايد:
وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلى رَبِّهِمْ: و اگر ببينى اى پيغمبر چون باز داشته شوند کفار در قيامت به حکم پروردگارشان. يا بر جزاى سبحانى و يا بر موقف عرض الهى و محکوم شوند به حکم سبحانى. يا چون واقف شوند بر احوال آخرت که خداى تعالى به آن وعد و وعيد نموده قالَ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِ: خطاب فرمايد خدا بر سبيل توبيخ: آيا نيست اين بعث و نشور و ثواب و عقاب حق و حقيقت؟ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا: گويند: آرى، حق و راست است به حق پروردگار ما، يعنى اقرار کنند به حقيت آن مؤکد به سوگند به جهت غايت امر موعود بر آنها. قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ: حق تعالى فرمايد: ملائکه را تا گويند به ايشان پس بچشيد عذاب را بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ: بسبب آنچه بوديد که کافر شديد به آن يا به عوض کفر دنيا عذاب آخرت را بچشيد.
در حق اليقين- بسند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: در جهنم
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 251
چاهى است اهل جهنم از آن استعاذه مى‌نمايند، و آن، جاى هر متکبر جبّار و معاند و هر شيطان متمرّد و هر متکبرى که ايمان به روز قيامت نداشته باشد و هر مبغض محمّد و آل محمّد صلى اللّه عليه و آله. و فرمود: آنکه در جهنم عذابش از ديگران سبکتر باشد، کسى است که در درياى آتش باشد و دو نعل از آتش در پاى او و بند نعلينش از آتش که از شدت حرارت مغز سرش بجوش آيد، و گمان کند که از جميع اهل جهنم عذابش سخت‌تر است، و حال آنکه عذاب او اسهل باشد. «1» و از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله مروى است که فرمود: اگر در اين مسجد صد هزار نفر يا بيشتر باشد و يکى از اهل جهنم نفس کشد و اثر او بديشان رسد، هر آينه مسجد و هر که در آن است بسوزد. «2»