1- ايمان و تولّى، نسبت به همهى مقدّسات لازم است. «لِلَّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ رُسُلِهِ»
2- دشمنى با انبيا واوليا، کفر ودشمنى با خداوند است. «فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرِينَ»
3- همه فرشتگان، در يک مرتبه و سطح نيستند. «مَلائِکَتِهِ ... جِبْرِيلَ وَ مِيکالَ» (از ميان فرشتگان، تنها از جبرئيل و ميکائيل نام برده شدهاست.)
«1». انسان لجوج، حتّى فرشتگان را متهم مىکند. فرشتگانى که خداوند آنها را معصوم مىداند و درباره آنان مىفرمايد: «لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ» آنها هرگز فرمان خداوند را نافرمانى نمىکنند. (تحريم، 6) آنان دليل دشمنى با جبرئيل را آوردن دستورات سنگين و دليل دوستى ميکائيل را آوردن دستورات سبک مىدانند. درست مانند کودک بازيگوشى که معلّم رياضى را بد و معلّم ورزش را خوب مىپندارد با آنکه هر دو در جهت تعليم و تربيت فعاليّت مىکنند.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 167