پیام‌های تفسیر نور

1- همه معبودهاى خيالى به هنگام برخورد انسان با حوادث فراموش مى‌شوند. بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ‌ ... وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ‌ آنان نه تنها فراموش، بلکه انکار مى‌شوند. چنانکه در آيه‌ى ديگر مى‌خوانيم: «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِينَ» «1» مشرکان در قيامت با سوگند شرک خود را انکار مى‌کنند. 2- دعاى خالصانه، مستجاب مى‌شود. «بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَکْشِفُ» 3- يأس از غير خدا، سبب سرعت در استجابت دعاست. (حرف «فاء» در کلمه‌ى‌ «فَيَکْشِفُ») 4- استجابت دعا، در اراده و مشيّت حکيمانه‌ى خداوند است. فَيَکْشِفُ‌ ... إِنْ شاءَ «1». انعام، 23. تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 455