گويا مردم بى ايمان خيال مى‌کردند کسى مى‌تواند پيامبر باشد که خزائن الهى در اختيارش باشد، يا انتظار داشتند تمام کارهاى خود را از مسير غيب حل کند، پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در اين آيه مأمور مى‌شود با صراحت جلوى توقّعات نابجا و پندارهاى غلط آنان را بگيرد و محدوده‌ى وظائف خود را بيان کند و بگويد: معجزات من نيز در چهارچوب وحى الهى است، نه تمايلات شما و بدانيد که هر کجا به من وحى شد معجزه ارائه خواهم داد، نه هر کجا و
جلد 2 - صفحه 464
هرچه شما هوس کنيد.
در اين آيه، غيب دانستن پيامبر به صورت مستقل نفى شده، ولى گاهى آگاهى‌هايى از غيب به پيامبر عطا شده است. خداوند بارها درباره‌ى تاريخ حضرت يوسف و مريم و نوح و ... به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرموده است: «ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْکَ» اين قصه‌ها، اطلاعات غيبى است که به تو مى‌دهيم. در آخر سوره‌ى جنّ هم فرموده است: خداوند علم غيب دارد و آن را جز به اولياى خويش عطا نمى‌کند. پس علم غيب مخصوص خداست و اگر بخواهد گوشه‌اى از آن را در اختيار اولياى خود قرار مى‌دهد.
برخورد همه‌ى انبيا با مردم يکسان بوده است. همين سخنان را حضرت نوح هم به مردم خود مى‌گفت. «1»